Het nieuwe Pensioenplan wordt een complete ramp voor de werknemers


Er ligt na 10 jaar onderhandelen een nieuw Pensioenakkoord. Het is een technisch akkoord, zonder sociale dekking. Het voorstel laat het basis-principe van een verzekering vallen: wel premie betalen maar geen enkele zekerheid over de hoogte van de uitkeringen op de pensioengerechtigde leeftijd. Daardoor kan het voorstel gelijk de prullenmand in. Als bijna niemand in het nieuwe akkoord op zijn uitkeringen wordt gekort, waar komt dat geld dan wel vandaan? Het systeem van de verrekenrente wordt losgekoppeld (dat systeem is niet fout maar de aanname dat in 40 jaar tijd geen basis rendement van 4% kan worden gerealiseerd wel), waardoor de pensioenopbouw vervalt. De conclusie dat daardoor fondsen minder reserves hoeven op te bouwen zou geld vrijmaken om de pensioenen weer een inflatiecorrectie uit te kunnen keren. Maar dat is pure roofbouw. Maar er is wel afgesproken dat, bij de huidige stand van de dekkingsgraden, er wel degelijk kortingen op de pensioenuitkeringen gaan plaatsvinden, alleen in 2021 nog in een getemperde vorm (vanwege de verkiezingen in maart). Maar dan worden die kortingen wel in een later stadium doorgevoerd. Dat het risico dat pensioenen gekort gaan worden neemt af, zeggen de onderhandelaars, dat is puur bedrog: de waarheid is dat de pensioenuitkeringen gekoppeld gaan worden aan de opbrengsten uit beleggingen, maar daarbij moeten we wel meenemen dat de ECB er naar streeft de rente voor de langere termijn zo laag te houden en misschien wel nog verder te doen dalen dan wel de negatieve rente op laten lopen. Boerenbedrog is het nu gepresenteerde akkoord, waar alleen de achterban van de vakbonden nog maar even ‘ja’ tegen hoeven te zeggen. Er wordt in vage bewoordingen gesproken over de verplichting voor gepensioneerden de bestaande rechten in te leveren en over de stappen naar een systeem zonder harde garanties over toekomstige uitkeringen. Juridisch zou dat nu afgedekt zijn. Dat gaat veel heibel geven, bij mensen die 40 jaar premie hebben betaald en nu worden geconfronteerd met grote onzekerheden. Een historische stap achterwaarts.
Het is nu de hoogste tijd dat er zwaar geschut in stelling wordt gebracht die voorkomt dat de pensioenrechten, die werknemers hebben opgebouwd (door premiebetaling door werknemers en werkgevers) wordt verkwanseld door D66-minister Wouter Koolmees. Partijen in de polder hebben zich neergelegd dat door het monetaire beleid van de centrale banken, de rendementen van de pensioenfondsen terug zijn gelopen en dat 'wij', deelnemers (= werknemers) en gepensioneerden zich daar maar neer bij moeten leggen. Dat is de realiteit van de nieuwe tijd: het “neoliberalisme (= kapitalisme, dat een greep in de aantrekkelijke kassen van de pensioenfondsen doet). Dat de overheden, die optimaal profiteren van het goedkope geld dat ze voor de komende 30 jaar uit de markt kunnen halen, hadden moeten worden aangesproken door de onderhandelaars van de werknemers, is kennelijk bij niemand opgekomen. Want in feite verschuiven van de verliezen van de pensioenfondsen naar de zakken van de kapitalisten/beleggers die daarmee op de beurzen speculeren en hun zakken vullen. En dat verdedigt onze liberale minister Koolmees. Moeten we hem daarvoor bedanken of wegsturen? Dat laatste natuurlijk!
De rente is niet weggezakt door de corona-crisis, maar is al ingezet in 2015 door Mario Draghi met zijn opkoopprogramma’s. Door de corona-crisis zijn die opkoopprogramma’s wel vergroot. Maar de problemen bij de pensioenfondsen komen voort uit de hoogte van de verrekenrente die door De Nederlandsche Bank laag werden vastgesteld als gemiddelde voor de komende 40 jaar. Maar door de verrekenrente af te schaffen wordt het probleem van de kortingen op de pensioenopbouw en de pensioenuitkeringen niet opgelost. Die (on)zekerheid wordt overgelaten aan de markt en die regie wordt gevoerd door de financiële markten. Weg zekerheid. Dit is boerenbedrog wat Koolmees aanbiedt. Kortingen op de pensioenuitkeringen komen er wel degelijk aan, want alleen tijdens de corona-crisis is hij bereid een deel van de kortingen te beperken. Daarbij komt dat door die kortingen, die in de komende jaren niet onaanzienlijk zullen zijn, koopkrachtverlies voor gepensioneerden zal veroorzaken. En gaat dat gerepareerd worden en wel hoe? De pensioenhervormingen die Koolmees al jaren wil doordrukken gaan geld kosten als ‘niemand er op achteruit gaat’. Wat gaat de Koolmees uit de hoge hoed toveren. Ik ben voorbarig, maar bij alles wat deze minister doet heb ik twijfels over de houdbaarheid ervan.
Dit is voor de deelnemers en gepensioneerden het slechtste akkoord wat voorgelegd gaat worden. Dit is een technisch akkoord, zonder een sociale dekking. Het voorstel laat het basis-principe van een verzekering vallen: wel premie betalen maar geen enkele zekerheid over de hoogte van de uitkeringen op de pensioengerechtigde leeftijd. Daardoor kan het voorstel gelijk de prullenmand in. Als bijna niemand in het nieuwe akkoord op zijn uitkeringen wordt gekort, waar komt dat geld dan wel vandaan? Het systeem van de verrekenrente wordt losgekoppeld, waardoor de pensioenopbouw vervalt. De conclusie dat daardoor fondsen minder reserves hoeven op te bouwen zou geld vrijmaken om de pensioenen weer een inflatiecorrectie uit te kunnen keren. Maar dat is pure roofbouw. Maar er is wel afgesproken dat, bij de huidige stand van de dekkingsgraden, er wel degelijk kortingen op de pensioenuitkeringen gaan plaatsvinden, alleen in 2021 nog in een getemperde vorm. Maar dan worden die wel in een later stadium doorgevoerd. Dat het risico dat pensioenen gekort gaan worden neemt af, zeggen de onderhandelaars, dat is puur bedrog: de waarheid is dat de pensioenuitkeringen gekoppeld gaan worden aan de opbrengsten uit beleggingen, maar daarbij moeten we wel meenemen dat de ECB er naar streeft de rente voor de langere termijn zo laag te houden en misschien wel nog verder te doen dalen dan wel de negatieve rente op laten stijgen. Boerenbedrog is het nu gepresenteerde akkoord, waar alleen de achterban van de vakbonden nog maar even 'ja' hoeven te zeggen. Er wordt in vage bewoordingen gesproken over de verplichting voor gepensioneerden de bestaande rechten in te leveren en over de stappen naar een systeem zonder harde garanties over toekomstige uitkeringen. Juridisch zou dat nu afgedekt zijn. Dat gaat veel heibel geven, bij mensen die 40 jaar premie hebben betaald en nu worden geconfronteerd met veel onzekerheid. Een historische stap achterwaarts. Lees ook onder ‘overwegingen’ over dit onderwerp J.L. Blankestein
Amstelveen, 14 juni 2020



Terug